"Ja, laten we morgen naar Kyoto gaan…"

"...morgen naar Kyoto gaan?" "Tja, waarom niet..." Zo begon het afgelopen donderdag, nou ja, nu moet ik niet liegen... Jul heeft wat connecties zo hier en daar in Japan en mocht het nu net het geval zijn dat we erg welkom waren bij één van deze connecties (lees: je zorgt maar dat je komt). Kleine kanttekening, de Japanse dame in kwestie vertrekt over een paar weken voor een paar maanden naar Hawaii (Japan is zooooow warm en vochtig in de zomer...), dus het was NU of NU.....

Wij vrijdag na het werk als een gek de Shinkansen in, maar het was het waard! Een super logeerplek midden in Kyoto, heerlijke ontbijtjes, stoomcursus spiritualiteit (2 kapotte kleerhangers, o nee, een soort wichelroede) en kennismaking met een aantal Japanse insights die anders aan onze neus voorbij waren gegaan. Daarnaast hebben nogmaals rondgestruind bij de Fushimi Inare Shrine. Dit keer hadden we, in tegenstelling tot in februari, wel tijd om het hele rondje te lopen en alles op ons dooie akkertje te bekijken. Nou ja, dooie akkertje.... `s Middags stond er een rondleiding door twee van de vijf geisha-districten in Kyoto op het programma. Een Canadees die met een voormalig geisha getrouwd is en dus redelijk ingeburgerd in het wereldje, wist op een vermakelijke manier ons ook enige insights in dit toch wel heel aparte wereldje te geven. De meeste mensen zullen "Memoirs of a Geisha" wel gezien of gelezen hebben, ik ook, maar pas nu werd me duidelijk dat deze wereld dus echt bestaat en in al die jaren niet echt veel veranderd is. Hoogtepunt van de rondleiding waren toch wel de vele maiko`s die, ondanks de regen, zomaar in het "wild" rondliepen. `s Avonds met onze gastvrouw gegeten in een leuk Japans restaurantje, waarna we nog even thee zouden gaan drinken bij een vriendin van haar..."het is wel een Japans huis hoor...". Een Japans kasteel zal je bedoelen; geweldig, ontelbaar veel tatami kamers, een aantal tuintjes en een familie museumpje en dat alles midden in de stad. Als klap op de vuurpijl kregen we thee met kaakjes op z`n Japans ;). Lekker denk je, nou, die thee moet je, na de beschilderingen op het kopje uitvoerig bekeken te hebben, in drie teugen opdrinken en daar moet je nog best wel je best voor doen.
Zondagochtend was het alweer vroeg dag, de en Arashiyama stonden op het programma. Als twee chicks-on-a-mission hebben we tussen potjes, pannetjes, lifjes en lafjes gezocht naar die ene tweedehands kimono. De score na een paar uurtjes struinen, passen en afwegen; een obi en kimono voor Jul en ik ga de uitdaging een ander keer opnieuw aan....Na deze strooptocht zijn we richting Arashiyama gereisd om met eigen ogen een pittoresk theehuisje in de bergen langs de rivier te bewonderen. Genietende van de rust en het uitzicht vanaf het boomhut-achtige terras, onder het genot van een kopje thee toch eens even mijn ietwat vreemde fotografie-technieken onder de loep genomen... Op de achtergrond hoorden we al wat geluiden, enigszins afgeleid zijn we op zoek gegaan naar de bron van het geluid. Ja hoor, we vielen met onze neus in de boter, opnieuw een rondtocht met mikoshi, dit keer met een wat vriendelijker karakter. Helaas was het alweer tijd om met onze grote vriend "de Shinkansen" huiswaarts te keren na een geweldig weekend.

Beetje off-topic, maar ik heb er een nieuwe hobby bij die ik jullie niet wil onthouden;) Te weten; purikura, oftewel [purinto kurabu], oftewel print club ;) Tja, hier gaat het "een foto zegt meer dan duizend woorden" misschien toch wel op, of de dooddoener "je had er bij moeten zijn"......

Ps. Voor diegenen die interesse hebben in het fenomeen `geisha` (of een goed excuus zoeken om te sog-en):
* Onze gids vertelde dat hij had meegewerkt aan BNN at Work (aflevering 6, Bridget als geisha).
* De eerste niet-Japanse geisha/maiko (die eigenlijk nooit officieel is toegetreden tot "de wereld").
* Vorig jaar is er wel een niet-Japanse officieel in training gegaan om geisha te worden in Tokyo.

Om even terug te komen op mijn vreemde fotografie-techniek; een poll, uitslag en uitleg volgt later.