Het reilen en zeilen in Tokyo; weekenden, stage en JNI

Behalve weekendjes en tripjes buiten Tokyo zit ik natuurlijk gewoon het grootste gedeelte van de tijd in deze geweldige stad. Zomaar wat dingetjes die ik de afgelopen weken heb gedaan en gezien.....* Het uitzicht vanuit één van de hoge gebouwen die de stad rijk is op mijn plekje in Harumi. * Hamarikyu, een geweldige, serene Japanse tuin in de buurt van mijn stageplek en huis.
* Als een echte Nederlander veel spulletjes verzamelen om mijn kamertjes mee in te richten....
* De Rainbow Bridge; hier kijk ik op uit vanuit mijn balkonnetje.
* Tot slot wat kiekjes die een inzicht geven in de manier waarop wij onze vrije uurtjes doorkomen, een intiem jazz barretje in Takadanobaba en gekke bekken trekken in een Hans-en-Grietje cafeetje in Jimbocho. Dit laatste vraagt om enige uitleg; sommige mensen kunnen niet zonder drank, sigaretten, mannen/vrouwen, eten (chocola) etc. Je hebt er alleen ook wel eens eentje tussen zitten die niet zonder haar fototoestel (You can, Canon) kan, met dit als resultaat ;) (en een blog met geweldige foto`s).

* Maak kennis met mijn favoriete Japanse lekkernij, de traditionele mochi in een modern jasje, mochi cream, jammie.

* Maar ook serieuze(re) zaken komen aan bod, een bedrijfsbezoek aan Sony Computer Entertainment, waar, na het luisteren naar een PR-praatje, het kind in ons toch wel een beetje naar boven kwam zo tussen al die spelcomputers. Ik kan je vertellen dat een simpel balletje-in-een-gaatje spelletje op zo`n PlayStation 3 nog best lastig is....

* Op de zondagen in Tokyo willen we nog wel eens crashen in het Yoyogi park. Op zondag komt hier een bonte verzameling van mensen samen om ieder zijn/haar eigen kunstje te oefenen/vertonen. Tapdansers, vuurspuwers, rock-en-rollers, frisbee-ers, skaters, percussionisten, mensen die traditionele instrumenten bespelen etc. En dit alles tussen de 'gewone Japanners' die wederom op een kleedje hun ding aan het doen zijn, of hun hondje (veredelde knuffelbeesten in designers-outfits) aan het uitlaten zijn (maar poepen/plassen doen ze volgens mij niet??).

* Tot slot nog een andere leuke weekend-bezigheid; je letterlijk in allerlei hoeken en gaten van Tokyo wringen. Tja, als je daarmee je bijdrage kan leveren aan het werk van een Japanse artiest in spé.....

[Djakkuh Djonson], beroep [myuudjishon]. Ja, je weet wel, die van de Banana Pancakes en Better Together. Waaw! Hoe leuk om tussen de Japannertjes van de muziek van Jack Johnson te genieten. Dit bij voorkeur zonder beweging van mond en lichaam, en geluid produceren is eigenlijk al helemaal 'not done'. Dit Hawai-born, nature loving lekkertje werd ook nog eens vergezeld door een viertal, geweldige, gitaar-spelende, rondbuikige Hawaianen.....Nou, die voetjes gingen wel degelijk van de vloer ;)

Ps. Ook de blogpost "Kansai trip" heb ik ge-update met foto's en verhalen, dus even door scrollen naar beneden......

Terugblik Kyoto: zoek het verschil......

Kyoto, de plek waar de geisha cultuur nog enigszins aanwezig is in het straatbeeld. Maar een echte geisha of maiko kom je niet zomaar tegen. Wow, wat werden we enthousiast van de eerste geisha die we zagen in Kyoto. Helaas een kleine deceptie; ook Japanse meisjes doen aan verkleedfeestjes. Dit wordt echter wel wat professioneler aangepakt dan onze verkleedfeestjes. Voor heel veel geld worden ze in een geisha pakje gestoken, inclusief haar en make-up. Aan het einde van dit dagvullende programma gaat het gezelschap voor een foto-shoot de stad in...... Ja, je raadt het al, dit waren dus de eerste geisha die wij in Kyoto tegenkwamen.

Wel hadden wij het geluk op het moment van een festival in Kyoto te zijn. Op dit festival werd thee geschonken door geisha. Wij waren op deze plek echter niet de enige die een glimp wilden opvangen van de geisha, een horde Japanners met mega professionele camera's waren ook van de partij. Dit was voor ons wel het bewijs dat we hier niet "genept" werden en dat het om echte geisha ging.

Tot slot nog een derde soort geisha en samurai; gekke Nederlanders die in een pretpark zich verkleden om vervolgens op de foto te gaan in welgeteld 5 minuten per persoon.......

Hanami

Hanami, een begrip waar je niet om heen kan in Japan. Als nuchtere Nederlander, en voor de nuchtere Nederlander, kan "hanami" het beste worden omschreven als één grote kermis die "bloemetjes kijken" heet. Zoals op de foto's te zien is, heb ik meerdere keren van dit festijn mogen genieten; met mijn mede-JPP-ers, met collega's van een mede-JPP-er en natuurlijk op de vierkante meter met héél veel Japanners. "Hanami verbroedert". En eigenlijk gaat elk hanami feestje volgens hetzelfde concept: kleedje, veel eten, veel drank en tot slot een groepsfoto ;) Maar, eerlijk is eerlijk, die kersenbloesem zo overal om je heen in de hele stad en in alle parken geeft wel een heel bijzonder effect/gevoel (zeker als het een beetje waait, dan sneeuwt het bloesem) en dan die gekte daarom heen, je gaat vanzelf meedoen.

Tripje Hakone

Na ruim twee maanden Japan vond ik het toch wel tijd worden om die Mount Fuji met eigen ogen te bewonderen. Vanuit de Shinkansen naar Kyoto hadden we al wel een glimp opgevangen, maar het zicht op Mount Fuji vanuit Hakone geeft toch wel een bijzondere dimensie aan het "begrip Mount Fuji". Op plaatjes, in boeken, magazines, schilderijen, het is veel Mount Fuji wat de klok slaat in Japan. Maar dat ene moment; heldere lucht, een ietwat onstuimig meer met een knalrode tori en dan die perfect gevormde met sneeuw bedekte berg........

Daarnaast was het ritje trein, gondel, piratenschip een bijzondere ervaring ;) Maar het eten van twee, in thermisch water gekookte, zwarte eieren levert me wel 14 extra levensjaren op, laten we dat dan maar geloven. Na deze toch wel een beetje aparte ervaringen kon een duik in een koffie/wijn/saké/sakura bad er ook nog wel bij. Moe maar voldaan konden we na dit weekendje aan de terugreis naar Tokyo beginnen.

Bewijs: still alive & in Japan!

Deze foto wil ik jullie niet onthouden, snel meer! XxX