Nomikai, presentatie, tests en KNO ;(

Zomaar wat teksten die je in het straatbeeld van Tokyo tegenkomt.......... Fascinerend!

Snel meer......

"Ja, laten we morgen naar Kyoto gaan…"

"...morgen naar Kyoto gaan?" "Tja, waarom niet..." Zo begon het afgelopen donderdag, nou ja, nu moet ik niet liegen... Jul heeft wat connecties zo hier en daar in Japan en mocht het nu net het geval zijn dat we erg welkom waren bij één van deze connecties (lees: je zorgt maar dat je komt). Kleine kanttekening, de Japanse dame in kwestie vertrekt over een paar weken voor een paar maanden naar Hawaii (Japan is zooooow warm en vochtig in de zomer...), dus het was NU of NU.....

Wij vrijdag na het werk als een gek de Shinkansen in, maar het was het waard! Een super logeerplek midden in Kyoto, heerlijke ontbijtjes, stoomcursus spiritualiteit (2 kapotte kleerhangers, o nee, een soort wichelroede) en kennismaking met een aantal Japanse insights die anders aan onze neus voorbij waren gegaan. Daarnaast hebben nogmaals rondgestruind bij de Fushimi Inare Shrine. Dit keer hadden we, in tegenstelling tot in februari, wel tijd om het hele rondje te lopen en alles op ons dooie akkertje te bekijken. Nou ja, dooie akkertje.... `s Middags stond er een rondleiding door twee van de vijf geisha-districten in Kyoto op het programma. Een Canadees die met een voormalig geisha getrouwd is en dus redelijk ingeburgerd in het wereldje, wist op een vermakelijke manier ons ook enige insights in dit toch wel heel aparte wereldje te geven. De meeste mensen zullen "Memoirs of a Geisha" wel gezien of gelezen hebben, ik ook, maar pas nu werd me duidelijk dat deze wereld dus echt bestaat en in al die jaren niet echt veel veranderd is. Hoogtepunt van de rondleiding waren toch wel de vele maiko`s die, ondanks de regen, zomaar in het "wild" rondliepen. `s Avonds met onze gastvrouw gegeten in een leuk Japans restaurantje, waarna we nog even thee zouden gaan drinken bij een vriendin van haar..."het is wel een Japans huis hoor...". Een Japans kasteel zal je bedoelen; geweldig, ontelbaar veel tatami kamers, een aantal tuintjes en een familie museumpje en dat alles midden in de stad. Als klap op de vuurpijl kregen we thee met kaakjes op z`n Japans ;). Lekker denk je, nou, die thee moet je, na de beschilderingen op het kopje uitvoerig bekeken te hebben, in drie teugen opdrinken en daar moet je nog best wel je best voor doen.
Zondagochtend was het alweer vroeg dag, de en Arashiyama stonden op het programma. Als twee chicks-on-a-mission hebben we tussen potjes, pannetjes, lifjes en lafjes gezocht naar die ene tweedehands kimono. De score na een paar uurtjes struinen, passen en afwegen; een obi en kimono voor Jul en ik ga de uitdaging een ander keer opnieuw aan....Na deze strooptocht zijn we richting Arashiyama gereisd om met eigen ogen een pittoresk theehuisje in de bergen langs de rivier te bewonderen. Genietende van de rust en het uitzicht vanaf het boomhut-achtige terras, onder het genot van een kopje thee toch eens even mijn ietwat vreemde fotografie-technieken onder de loep genomen... Op de achtergrond hoorden we al wat geluiden, enigszins afgeleid zijn we op zoek gegaan naar de bron van het geluid. Ja hoor, we vielen met onze neus in de boter, opnieuw een rondtocht met mikoshi, dit keer met een wat vriendelijker karakter. Helaas was het alweer tijd om met onze grote vriend "de Shinkansen" huiswaarts te keren na een geweldig weekend.

Beetje off-topic, maar ik heb er een nieuwe hobby bij die ik jullie niet wil onthouden;) Te weten; purikura, oftewel [purinto kurabu], oftewel print club ;) Tja, hier gaat het "een foto zegt meer dan duizend woorden" misschien toch wel op, of de dooddoener "je had er bij moeten zijn"......

Ps. Voor diegenen die interesse hebben in het fenomeen `geisha` (of een goed excuus zoeken om te sog-en):
* Onze gids vertelde dat hij had meegewerkt aan BNN at Work (aflevering 6, Bridget als geisha).
* De eerste niet-Japanse geisha/maiko (die eigenlijk nooit officieel is toegetreden tot "de wereld").
* Vorig jaar is er wel een niet-Japanse officieel in training gegaan om geisha te worden in Tokyo.

Om even terug te komen op mijn vreemde fotografie-techniek; een poll, uitslag en uitleg volgt later.

Zomaar wat impressies....

Hier kan je naar blijven kijken, Shibuya crossing. Vanuit de Starbucks, onder het genot van een Frappuccino welteverstaan ;)

Een stad als Tokyo kent natuurlijk zijn festivals; over sommige hoor je de week nadat het festival heeft plaatsgevonden en sommige staan al ver voor het festival plaatsvindt in de belangstelling. Zo ook het Sanja matsuri; enorme aantallen bezoekers werden verwacht, Yakuza relletjes (Japanse maffia) etc. Van dit alles heb ik niet heel veel meegekregen, gefascineerd door de enorme mikoshi die werden rond gedragen en door afgepeigerde, maar toch voldaan uitziende mensen.
Een geweldig parkje waar je niet zomaar tegenaan loopt, maar het stond al een tijdje op mijn verlanglijstje, dus het moest er toch maar eens van komen. Dit "verlanglijstje" verdient misschien enige toelichting. De eerste week in Japan stond toch wel een beetje in het teken van "mijn reisgids is de beste.... nee, die van mij....". Tja, dan heb je in Nederland vier maanden keihard lopen knallen en sta je uiteindelijk met z'n allen in Japan, maar dan moet er natuurlijk wel weer iets anders worden bedacht om elkaar mee af te troeven. De reisgidsen..... De eerste overlopers werden na een aantal weken al gesignaleerd, natuurlijk onder het mom van "ja maar deze is net uit".... Een toppertje is toch wel de Rough Guide Tokyo, met op de eerste pagina een top 20. Zo'n top 20 vraagt er natuurlijk om "afgewerkt" te worden en dan belandt je dus in een parkje als Happo-en ;)
* Voor de Lonely Planet fans onder ons ;( "Lonely Planet`s bad trip"
Japanse creativiteit, ik kan er een boek over schrijven, maar ik zal jullie hier verder niet te veel mee vervelen. Een kleine illustratie van Japanse creativiteit was misschien wel het Design Festa. Een enorme beurs voor en door creatievelingen met als thema "you name it, we have it"(??). Ja, letterlijk alles en iedereen werd hier tentoongesteld, variërend van "de moeite waard" tot "WAT????"........ Het was me al eerder opgevallen dat naast het leven in het keurslijf waarin veel Japanners doordeweeks toch wel zitten, veel Japanners zich ook kunstenaar noemen en erg overtuigd zijn van hun kunnen als kunstenaar, deze tegenstelling fascineerd me enorm. Maar, kijk naar de foto's en oordeel zelf ;)

Lein in Japan

Lein is zo lief geweest om een stukje te schrijven over haar bezoek aan mij in Japan.

Be heeft mij gevraagd een stukje te schrijven voor haar weblog en natuurlijk wil ik mijn ervaring in Japan beschrijven. Voor mij is Japan een land waar je je meteen thuis voelt. Ondanks de grote cultuurverschillen en natuurlijk de taal waar je niks van begrijpt, zijn de mensen zo ontzettend vriendelijk en behulpzaam. Wanneer ik weer eens de weg kwijt was en een beetje verloren naar een grote kaart stond te staren, kwam er altijd wel iemand naar me toe om in gebrekkig Engels te vragen waar ik naartoe moest. Ik heb me er ook over verbaasd hoe eerlijk de mensen in Japan zijn. Wanneer ik een grote stad bezoek, moet ik altijd heel krampachtig op mijn spullen letten, maar daar heb je in Tokyo geen last van. Je kan je waardevolle spullen onbewaakt aan een tafeltje achterlaten in de Starbucks wanneer je even een kop koffie gaat halen. Waar kan dat nou nog?

Niet alleen de vriendelijke Japanners hebben mijn hart gestolen, maar ook de schoonheid van het land! Wanneer je door de immense straten van Tokyo wandelt sta je versteld van alle neon-lichten en grote video-schermen. De immense gebouwen van Tokyo worden afgewisseld door hele mooie parken, waar je helemaal tot rust komt. Samen met Be heb ik tripjes gemaakt naar het binnenland. De welbekende Mount Fuji hebben we bezocht, we hebben de mooiste tempels van Japan gezien, kortom Japan heeft heel veel te bieden! Ook ben ik heel enthousiast geworden van Japanse tradities, zoals het bezoeken van Japanse badhuizen (onzins), de theeseremonies en het heerlijke Japanse eten!

Kortom, voor mij was een reis naar Japan en reis om nooit te vergeten!

Golden Week

Golden Week, een periode met veel feestdagen: de verjaardag van de vorige keizer, constitution memorial day, groendag en kinderdag. Voor de Japanners een kleine verplichte adempauze, want vakantie opnemen doe je alleen als het moet of als het niet anders kan. Deze karoshi (jaja, deze is voor jou pap ;))-terugdringende-dagen heb ik volledig benut om, door de Japanner geïnspireerd, zo veel mogelijk in een zo kort mogelijke tijd te zien en doen. Dit alles samen met Lein, die 2,5 week op bezoek is. Zo leuk om iemand een kijkje in de keuken van mijn-Tokyo/Japan-leventje te geven. Snel een foto-update van de afgelopen periode.....

Liefs!

Ps. Misschien vraagt het karoshi-verhaal om een kleine toelichting. Al sinds september is het enige Japanse woord dat mijn vader ergens heeft opgepikt en onthouden "karoshi", dit heb ik dus meerdere malen naar mijn hoofd geslingerd gekregen..... Niets verontrustends dus ;)

Lein heeft al snel kennis gemaakt met de grote tegenstellingen in Japan, alleen al in Tokyo, het ene moment sta je op Ginza en het andere moment ben je je ritueel aan het reinigen. Helaas moest ik overdag gewoon werken, op het fietsje richting Shiodome met een tussenstop in Tsukiji voor een heerlijk sushi-ontbijtje ;)
In het weekend en tijdens mijn vrije dagen hebben we Nikko, Hakone en de Fuji-5-Lakes bezocht. We hebben genoten van natuur, tempels, onsens en....Mount Fuji!
Nog wat activiteiten die we hebben ondernomen; een balletje slaan, Dance Dance Revolution (mijn favoriet, maar winnen van Lein was lastig), Yokohama (waar je je even in China waant), hmmmm.... te veel om op te noemen....